Read Letter from an Unknown Woman: The Fowler Snared by Stefan Zweig Paul Cedar Paul Eden Online

letter-from-an-unknown-woman-the-fowler-snared

Der bekannte Romanschriftsteller R. findet frühmorgens in seiner Post einen dicken Brief einer ihm unbekannten Frau. Der Brief, erweist sich als Lebensbeichte einer Frau, deren Leben er immer wieder unbewusst gekreuzt hat. Während er für sie seit ihrer Kindheit der Fixpunkt allen Denkens, später auch Vater ihres Kindes und Geliebter über alles war, blieb sie für ihn eine UDer bekannte Romanschriftsteller R. findet frühmorgens in seiner Post einen dicken Brief einer ihm unbekannten Frau. Der Brief, erweist sich als Lebensbeichte einer Frau, deren Leben er immer wieder unbewusst gekreuzt hat. Während er für sie seit ihrer Kindheit der Fixpunkt allen Denkens, später auch Vater ihres Kindes und Geliebter über alles war, blieb sie für ihn eine Unbekannte, eine belanglose Geliebte....

Title : Letter from an Unknown Woman: The Fowler Snared
Author :
Rating :
ISBN : 9781901285055
Format Type : Paperback
Number of Pages : 92 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Letter from an Unknown Woman: The Fowler Snared Reviews

  • Melda
    2018-10-29 06:54

    Bu kitaba puan veremem. Çünkü; Hayatımda Samwise Gamgee gibi bir dost, Samantha Andrews gibi bir âşık olmak istiyordum. Oldum. Olunca o kadar acı çektim ki dayanamadım, Sam öldü. Ne ben öldürdüm ne başkası öldürdü; sadece bu dünyada çok lazımmış gibi, inanılmaz sevgi dolu, kırılgan, sevilmeyi isteyen biriydi ve hissettiklerinin acısına dayanamayıp öldü. Bu kitabı okuyan Sam olsaydı her sayfasında ağlardı - benim sadece son sayfalarda gözlerim doldu (o da Sam'i bir kez daha hatırladığım içindi). İşte Sam olsaydı bu kitaba 5 yıldız verirdi, üstelik best-of-all rafına koyar, birkaç sene sonra tekrar okurdu. Bense 1 yıldız vermek istedim. Bir kadının birini bu şekilde bekleyip fark edilmemesine, "tanınmamasına", sevilmemesine rağmen sevmeye devam etmesi beni delirtiyor. Senelerce kendime söylediğim ama kimseyle paylaşmadığım düşüncemi buraya yazmam lâzım: Hiç kimse, sırf âşık oldu diye, bir başkası için kendini hiçe saymamalı. Keşke saymasa. Keşke kendini o kadar sevse. Ben ucuz atlatmıştım; kendime güzel bir memleket edinip çocuk doğurmadan dünyaya ben öldükten sonra da var olmaya devam edecek birkaç şey bıraktım, ama aynı zamanda dünyadaki tüm insanlara karşı ne kadar inancım, güvenim varsa hepsini sıfırladım, Sylvia'nın sözünü dinleyip kimseden bir şey beklememeyi öğrendim, nadiren insanlarla ilgili ince düşündüm, kimseye âşık olmadım, bir kişiye karşı yoğun duygular beslemedim, kısacası iğrenç bir insana dönüştüm, bunu hep söylüyordum ve ne mutlu ki onaylanmaya da başladım.Sam ile ilgili her şey hatırımda, bir insan içindeki sonsuz sevgi "yüzünden" nasıl "ölür gibi" hisseder biliyorum. Bir daha öyle olmaktansa iğrenç bir insan olurum, hayatımın birkaç yılını harcamaya niyetim yok. Bu yüzden hissizce davrandığım için kırdığım insanlara açıklama yapmıyorum, kendimi anlatmıyorum (inanılmaz yorgunum), birazcık bile olsa Sam gibi davransam beni sevecekler ama sevmelerini istemiyorum, ben çok çok az insanı seviyorum, daha fazlasını istemiyorum.Zaten kitaplarım var.

  • Maria Bikaki
    2018-10-26 07:09

    Ένα καθηλωτικό αριστούργημα!!! Είναι από κείνες τις φορές που τελειώνεις ένα βιβλίο και συνεχίζεις να νιώθεις μουδιασμένη και σκεπτική για αρκετή ώρα μετά, εντελώς παραδομένη σε όλα εκείνα τα συναισθήματα που σου προκάλεσε η ιστορία. Δεν ξέρω τι νιώθω. Από τη μία ένας αφόρητος πόνος, μια απέραντη θλίψη για την κοπέλα της ιστορίας μας και για όλα όσα δεν πρόλαβε να γευτεί και από την άλλη μια περίεργη κατανόηση, μια χαρά γιατί εκείνη μπόρεσε τουλάχιστον να αγαπήσει δυνατά. Κάποτε ήμουν μια αφελής ρομαντική και πίστευα ότι δε μπορεί, δεν είναι δυνατό κάποιος να αγαπήσει τόσο πολύ και να μη βρει ανταπόκριση Δε μπορεί με ένα μαγικό τρόπο, μια μικρή δεμένη κόκκινη κλωστή η αγάπη θα φέρει κοντά δυο ανθρώπους ότι και να γίνει. Με τα χρόνια έμαθα πως δυστυχώς τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Ο Τσβαιχ καταφέρνει με ένα μαεστρικό και ζηλευτό τρόπο να δώσει μια άλλη ματιά, μια άλλη οπτική σε αυτό που αποκαλούμε μονόπλευρο έρωτα ή και ακόμα και εμμονικό έρωτα. Το κάνει με ένα τέτοιο μαγικό τρόπο που ξεχνάς ολοκληρωτικά πόσο αρρωστημένη μπορεί να ναι πολλές φορές για έναν άνθρωπο η εμμονή του για κάποιο άλλο πρόσωπο ή για κάποια κατάσταση. Άλλωστε ποιος μπορεί να κρίνει έναν ερωτευμένο άνθρωπο, Ποιος μπορεί να κρίνει που βρίσκεται η λογική και που σε κυριεύει το συναίσθημα, η λυσσαλέα ανάγκη να σε προσέξουν να αγαπηθείς με τον ιδιο παθιασμένο τρόπο που αγάπησες εσύ. Και ας είναι κάποιες φορές λάθος και ας ξέρεις βαθιά μέσα σου ότι κυνηγάς μια χίμαιρα. Είναι τρομερό να νιώθεις τόσο μόνος ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους, εξουθενωτικό να περιμένεις ένα ζευγάρι μάτια να διασταυρωθεί και να σε κοιτάξει με την ίδια λατρεία που το κάνεις εσύ. Είναι πολύ απλό αν είσαι έξω από αυτό να πεις στον άλλο προχώρα, ξέχνα, κάπου εκεί έξω υπάρχει κάποιος που θα θυμάται το όνομα σου, που θα σου προσφέρει τριαντάφυλλα που θα σε αγαπά όπως τον αγαπάς και εσύ, περίμενε και θα το δεις. Είναι πολύ εύκολο και αντίστοιχα εύκολα να το κάνεις όταν δε θα κλείνεις τα μάτια και δε θα βλέπεις το ίδιο και το ίδιο πρόσωπο να σου απλώνει το χέρι. Η εμμονή είναι ένας μικρός θάνατος, σίγουρα είναι αλλά το ίδιο είναι να μην ξέρεις πως είναι ν’ αγαπάς. Είχα πολύ καιρό να κλάψω τόσο πολύ με ένα βιβλίο. Δεν ξέρω αν μπορούν να καταλάβουν το νόημα του όλοι, ίσως είναι μόνο για μας τους αιώνια τρελούς, ψυχάκηδες για άλλους, άλλα πάντα έτοιμοι να τα δώσουμε όλα ακόμα και σε αυτόν που δε θα έκανε ποτέ το ίδιο για μας.

  • Rowena
    2018-11-10 11:55

    “I will tell you the whole story of my life, and it is a life that truly began only on the day I met you. Before that, there was nothing but murky confusion into which my memory never dipped again, some kind of cellar full of dusty, cobwebbed, sombre objects and people.” - Stefan Zweig, Letter from an Unknown WomanI don’t really understand monomania and it’s very uncomfortable yet fascinating to read about the case in this novella. A famous author reads an anonymous letter addressed to him, the letter details a young girl falling in love with him and the more we read the more is revealed. The author is hooked and so was I. Zweig is one of the best at the psychological short story and I’m still thinking about this story more than a fortnight after I read it.

  • Sawsan
    2018-11-05 13:09

    ستيفان زفايج من الكُتاب اللي بيكتبوا ببراعة وفهم عن النفس الانسانيةولما تيجي سيرة الحب بيكون من أفضلهم في التعبير عنهرسالة من امرأة مجهولة, رواية قصيرة نُشرت عام 1922, عن الحب من طرف واحد رسالة طويلة يتسلمها كاتب من امرأة بعد موتها, تحكي له فيها عن وجودها بقربه وحبها له طوال حياتها. أثناء القراءة تسمع صوت صاحبة الرسالة, وشعور بالحزن والألم مع كل انكسار وخيبة أمل.يمكن صورة التفاني في الحب وظلم المُحب لنفسه اللي كتب عنها زفايج هنا فيها مبالغةومع ذلك السرد جميل ومؤثر, قرأت النسخة الانجليزية والترجمة ممتازة

  • Burcu
    2018-10-30 10:48

    Bu nasıl bir büyü? Bu nasıl bir ustalık? Sadece 55 sayfa ama tüm hayat ve anlamı içinde. Bu nasıl bir ustalık?! Okuyun okutturun!

  • Kiriaki
    2018-10-31 08:04

    Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική... πως μπόρεσε και εξέφρασε μέσα σε τόσες λίγες γραμμές το ντελίριο μιας ολόκληρης ζωής; Πως μπόρεσε,άντεξε, να διαρκέσει σε τόσο πολλές σελίδες το ντελίριο μιας τόσο βασανισμένης ψυχής;Αυτό,των δευτερολέπτων ,που δεν αντεχονται στον πρωινό μοναχικό καφέ. Αυτό,του βραδινού ποτού, που ουρλιάζει ανυπόφορα το ρεφρέν της δυνης. Να το εκφράζετε, αυτό κατάφερα να πω αποκαμωμένη... Ας γίνει έρωτας, τέχνη ,ευτελισμός , ζωή! Και μες τον χρόνο θα υπάρξουν στιγμές που θα νιώσετε ότι κάποιος σας συμπονάει. Ας λιγοστέψει στιγμιαία γιατί δεν αντεχεται!Όμως μην κοροϊδέψετε ποτέ τον εαυτό σας. Το ντελίριο είναι όλο δικό σας. Απολογούμαι για το ντελίριο μου. Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική...

  • Elina
    2018-10-24 08:01

    Εχοντας διαβάσει τη βασική βιογραφία του Τσβάιχ και μερικά από τα πολλά έργα του δηλώνω για άλλη μια φορά μεγάλη φαν του συγγραφέα!!! Λατρεύω τον υπεροπτικό χαρακτήρα του που διαφαίνεται μέσα από τα έργα του, τις διαστροφές και τις αρχές που πρεσβεύει. Η γραφή του πάντα προσιτή και ενδιαφέρουσα δίνει σε κάθε πρόταση τροφή για σκέψη. Δε νομίζω ότι θα βρω κάποιο έργο του που να το βαθμολογήσω με λιγότερα από 5 αστεράκια. Τσβάιχ σε λατρεύω!!!!!

  • Kübra Yağmur
    2018-11-10 04:57

    Sabah filmini izledim, tavsiye ederim. 1948 yapım, siyah beyaz, güzel bir uyarlama."Sana, beni asla tanımamış olan sana,"Boğazımdaki yumrudan, ciğerlerime dar gelen nefesten biliyorum ki kitabı bitireli on iki saati geçti. Ama etkisini bir ömür üzerimde hissedeceğim...Ben, aşkın ne olduğunu, ne olmadığını her gün sorgulayan ben, bir kez daha karman çorman olmuş durumdayım. Kafamda gene bir ton sorularla, buz kesmiş parmaklarımla klavyenin üzerinde amaçsızca geziniyorum. Ama aklımda hala o adını bile öğrenemediğimiz kadın var. O, çocuğunu kaybetmiş, R. tarafından hiç hatırlanmamış o kadın var. Kim bilir bizler kaç kişiyi aslında R. gibi hiç görmemiş, hiç bilmemişizdir...Çocuğum dün öldü...*...beni dinleyeceğin bu çeyrek saat yüzünden yorulma, çünkü ben seni bütün bir hayat boyunca sevmekten yorulmadım.*O sırada bakışları önünde, yazı masasının üstünde duran mavi vazoya takıldı. Vazo boştu, yıllardan beri bir yaş gününde ilk defa boştu.

  • Kalliope
    2018-11-04 10:57

    What if you were to receive a letter that would open up your heart?What it showed that the improbable is possible?What if it proved that you had lost your soul?What if it made you realize that you have been blind?What if you now grasped that you had no shame?What if you now saw that it is irremediably too late?What if your memories were too dim for a full recollection?How would your life proceed?Where will the white roses be?

  • María Ángeles
    2018-11-17 08:54

    Cuando una historia te atrapa desde la primera página, el libro se convierte en IMPRESCINDIBLE."Carta de una desconocida" es el ejemplo perfecto de cómo un libro de 70 páginas puede ser una auténtica obra de arte.Una carta sincera, escrita con maestría y con el corazón, hace que conozcamos a una desconocida que me hubiese gustado conocer personalmente. Una mujer con mayúsculas, que supo leer el momento con total acierto. Sinceramente, creo que no lo pudo hacer mejor, porque ninguna otra forma de actuación, hubiese obtenido un final distinto.Reseña en Blog: http://unablogueraeventual.com/carta-...

  • Έλσα
    2018-11-17 10:51

    Πρωτη επαφη με τον Τσβαιχ! Το βιβλιο το λατρεψα απο τις πρωτες σειρες! Μια νουβελα για τον αγιατρευτο ερωτα της μικρης ηρωιδας προς τον διασημο συγγραφεα. Ο παραλογισμος της κοπελας, ο παραλογισμος που σου προκαλει ο ερωτας κυριαρχο στοιχειο στο εργο αλλα ταυτοχρονα κ τοσο γλυκος. Αυτο ειναι στην ουσια ο ερωτας. Ξυπναει ολες τις αισθησεις κ αφηνει στην ακρη τη λογικη. Για το μονο που στεναχωριεμαι ειναι γιατι αυτη η γνωριμια με τον Τσβαιχ αργησε τοσα χρονια... Υποσχομαι πως θα καλυψω στο επακρο το κενο που μας χωριζε "αγαπημενε μου" Στεφαν!!!

  • tyranus
    2018-10-24 04:51

    * The Man From Earth (Dünyalı), Gravity (Yerçekimi), 12 Angry Men (12 Öfkeli Adam) gibi zaman, mekan ve karakter sayısı bakımından sınırlı olan filmleri çok seviyorum; ancak böyle yapımlarda kafam, sürekli değişen mekan, zaman ve sayıca fazla karakterlerle kurcalanmıyor; haliyle tüm düşünsel gücüm olayın kendisine, anlatılmak istene yoğunlaşabiliyor. İşte bu kitap da böyle bir yapıt. Şimdiye değin okuduğum "en az sayıda karaktere" sahip hikaye olması açısından ilktir benim için. Başrollerinde sevdiğine delice bağlı bir kadın ve onun bu sevgisinden, hatta kendisinden bile haberi olmayan hercai bir adam; figuran olarak da, olayların çok dışında, hikayede 3-5 yerde geçen birkaç karakter. Böylece sürekli değişen mekanları ve çok sayıda karakterleri aklınızda tutmak ve takip etmek zorunda kalmıyorsunuz; beyninizin tüm kıvrımları, bir aşkın psikolojini anlamaya adanıyor. ** Tutkuyla aşık bir kadının, ölüme en yakın anında, ölesiye sevdiği ve hiçbir karşılık beklemediği bir adama yazdığı uzun bir mektuptan ibarettir hikaye. "İbarettir sözcüğüne takılmamanızı diliyorum; çünkü kanımca aşkın, daha doğrusu tek taraflı ve fedakar bir aşkın, en iyi psikanalizlerinden biridir hikaye.*** İlk karşılaşmalarından itibaren adam için yaptığı fedakarlıkları, duyduğu karşılıksız aşkı okuyunca hüzünlenebilirsiniz; zira hayatımızda bizi bu kadar delice ve karşılıksız sevecek birinin yokluğunu hissettirmesi, bir miktar üzecektir muhtemelen. Ve son olarak Zweig'in, insan psikolojini anlamak için Freud, Adler gibi kendi döneminin en iyi psikanalizcilerini dikkatle okumuş ve eserinde, psikoanalitik kuramı tek taraflı bir aşkın üzerinden her yönüyle hayata geçirmiş. Okunmalı, mümkünse başkalarına da okutturulmalıdır. İyi okumalar... Ah, ne delilikler yaptım bir bilsen! Elinin değdiği kapı tokmağını öptüm, dairene girmezden önce fırlatıp attığın bir puro izmaritini çaldım ve onu, dudakların değmiş olduğu için, artık kutsal bir nesne saydım.(kitaptan bir alıntı)bu aşk yüzünden omuzlarına hiçbir yük binmiyor. Benim eksikliğimi duymayacaksın –bu beni teselli ediyor. O güzel, aydınlık hayatında hiçbir şey şimdiye kadarkinden farklı olmayacak ... ölümümle sana hiçbir üzüntü vermiyorum ... bu beni teselli ediyor, sevgilim.(kitaptan bir alıntı)

  • Büşra Öztürk
    2018-11-17 08:52

    Nasıl güzel bir kitapsin sen , nasıl özelsin. Cok cok sevdim , mutlaka okuyun ! Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?

  • Quike
    2018-10-29 04:56

    Böyle bi kitaba yorum yapmak için kelimelerin yetersiz kalacağını düşünerek sadece bir cümle kurmak istedim. '' Platonik aşkın doruk noktasıdır ve bir adam, karışılık beklemeden aşık olan bir kadının duygularını bu kadar mı güzel anlatır...''

  • Irmak
    2018-11-08 06:42

    Stefan Zweig bu kitap ile favori yazarlarım arasında yerini aldı kesinlikle. Satranç kitabı ile bilinen bir yazar olsa da açıkçası ben bu kitap ile bilinmesini isterdim. Bu kitabı tarif edecek kelimeleri bulamıyorum. Tek taraflı yakıp kavurucu bir aşk bu. Lütfen okuyun!

  • Ezgi
    2018-11-08 08:02

    Kitabı az önce bitirdim, ellerim titreyerek yazıyorum şu anda. O kadar inanılmazdı ki, ölmeden önce bu kitabı okuduğum için kendimi şanslı sayıyorum. Bir insan nasıl koca bir ömrü hiç düşünmeden sevdiği adama göre yaşayabilir? Üstelik adam onun adını bile bilmezken.

  • Magdalen
    2018-11-02 07:10

    Can you hear this? It's me clapping in the background.Epic

  • BlackOxford
    2018-10-29 11:09

    Passive-Aggressive Revenge?Other than as a practice-piece, it is difficult for he to understand much about this short story. A woman obsessed since puberty by a neighbour she has hardly spoken to spends her entire life in a world of fantastic projection. Despite her rescue from poverty, loving family, and opportunities to get on in life, she prefers to senselessly pine over a man to whom she refuses even to give her name. A casual affair, from his side, results in a pregnancy about which she refuses to inform him. Their offspring dies as a young man from unknown causes. She apparently also dies from grief.She has written a letter to him to be delivered post-mortem. The constant refrain of her letter is “Beloved, I am not blaming you. I do not wish to intrude my sorrows into your joyful life.” Yet this is what she has done - maliciously, unrecoverably, and clearly intentionally. Why? Did Zweig believe that a woman, any woman, all women could be psychotic enough to carry out such a programme? Could it be that the story itself is a sort of passive-aggressive revenge by Zweig? If not, his point escapes me.

  • Burcu Yıldızer
    2018-11-21 10:49

    Kitabın benim için özeti: "Zaten çocukluktan uyanışımdan beri bütün hayatım bir bekleyişten, senin iradeni bekleyişten başka neydi ki!"

  • Nikos Tsentemeidis
    2018-11-05 04:54

    Το θεωρώ το καλύτερο βιβλίο του Zweig, απ'όσα φυσικά έχω διαβάσει. Συγκινητικό, συγκλονιστικό, σε κάνει να σκεφτείς!

  • Χαρά Ζ.
    2018-11-04 11:46

    _Letter from an unknown woman_4,5 Stars for this one <3 This is a love letter to literature really. I loved it.

  • Serhat Can Kacan
    2018-10-26 10:12

    Bilinmeyen bir kadının, sadece adının baş harfini bildiğimiz bir adama yazmış olduğu iki düzüne sayfadan oluşan mektubu okurken siz de en az benim kadar garip duygular hissedeceksiniz.Bilinmeyen küçük bir kız, karşı dairesine taşınan adama karşı bi şeyler hisseder. Bu hisler gittikçe büyür. Yolları ayrılsa da kızın duyguları daha fazla yoğunlaşır. Bazen bu iki bilinmeyen karakter karşılaşsa da, kadın mektupta "... beni asla tanımamış olan..." diye bir çok yerde sitemde bulunmuş. İşte bu hikayenin sonu nereye mi bağlanacak? Nereye bağlanacağını mektubun başında öğreneceksiniz, öğrendiğiniz gibi de kahrolacaksınız. Gerçekten keyifli bir okumaydı. Stefan Zweig ve anlatımı için eklemek istediğim bir şey yok. Kendisine yazılan birçok övgü var, bence o yorumları okuduktan sonra heyecanlanmışsınızdır. Heyecanlanmalısınız da. Bir bardak kahve, sessiz bir ortam ve kitabınız. Sadece bir saat bile yeter.Şimdiden keyifli okumalar.

  • Oyku
    2018-10-28 04:48

    Bu kitabı anlatmaya kelimelerin yetebileceğini sanmıyorum.

  • Nilin Börekçi
    2018-11-05 06:48

    3,5 tan 4 puan.Hep beğenmem diye okumaktan korktuğum kitap... Ciddiyim, eğer beni çok beğenmedim diye taşlayacaksanız, bu yorumu es geçebilirsiniz. Heeeçç darılmam.Bu kitaba da, son zamanlarda okumaya çalıştığım kitaplarda olduğu gibi, artık bir Nilin klasiği olarak iki kere başladım. Birincisinde olmadı arkadaş, tutmadı. İkincisinde de inat etmeseydim yine bitirmezdim ama... Bitirdim işte. Zorladım kendimi.Kitabın neredeyse hepsi nektuptan oluşuyor ve Zweig'ın üslubunu çok beğendiğimi söylemeden geçemeyeceğim. Özellikle o 'sen' dili çok hoşuma gitti. Ki belki de en çok hoşuma giden şey buydu ve bunun çok güzel işlenmiş olmasıydı. Aynı zamanda da altı çizilecek bir iki yer gerçekten beni de etkiledi, hemen postitledim oraları.Herkes konusunu yazmış, ben yazmayacağım ama tek taraflı bir aşkın bu kadar güzel ve hüzünlü olabileceğini hiç düşünmemiştim. Umutsuz ve kötü kitaplar beni daha bir başka etkiliyor sanırım.Etkiledi mi etkiledi lakin, bu kitaba yapılan çoğu yorumun aksine 'favorim' diyebileceğim bir kitap değildi. Güzel miydi, güzeldi. Yani. O kadar. Ben sanırım hissizim biraz. Ama ne yapayım, ben de buyum.

  • kendimizeaitbiroda
    2018-10-23 07:05

    'Bir hayat böyle güzel bir anlatımla 55 sayfaya nasıl sığabilir?' diye soruyorum kendime. Bu ilk Zweig kitabımdı ama asla son olmayacak! Kitap, roman yazarı R.'ye kırk birinci yaş gününde,bilinmeyen bir kadından gelen ve bu kadının yazara duyduğu büyük ve karşılıksız aşkı anlatan bir mektup aslında. Ben R.'nin bencilliğinden nefret ettim,bir insan nasıl bu kadar bencil,nasıl bu kadar umursamaz olur? Ayrıca, bir ismi bile olmayan,bilinmeyen kadının R.'yi böyle körü körüne seviyor olmasını da hiç sevmedim. R. gibi bir adam böylesi bir aşkı asla haketmiyor bana göre. Stefan Zweig'ın diğer kitaplarını çok daha fazla seveceğimi düşünüyorum,umarım öyle de olur. ❤️

  • Despoina Karageorgi
    2018-11-16 07:51

    " Ένιωσε ένα θάνατο και μια αθάνατη Αγάπη: μέσα στην ψυχή του έσπασε κάτι, και σκέφτηκε την αόρατη, άυλη και παθιασμένη, σαν μια μακρινή μουσική."Καλή χρονιά!

  • ilknur a.k.a. iko ◬
    2018-11-12 06:06

    .bu herif mümkünse yazmasın. ve beni zweig kitaplarına gömün.ama ben şimdi ne diyeyim. şey gibi; neden böyle yapıyorsun Müşfik bana?içim daraldı, parça parça oldum çünkü ben umutsuz romantiğim. elimde değil ponçiğim. amma ve lakin ben olayın, hayrettir ki, bu karamsar, umutsuz, adanmış aşkında değil, tanınmakla, bilinmekle ancak yalnız onun, yalnızca onda bilinmek ve bir de nasıl yitilip gidilebileceği kısmıyla ilgileniyorum burada.neyse, nasıl ki victor hugo'nun mekan betimlemelerine hastaysam, zweig'ın da karakterlerin iç dünyasının ve karakterlerin 'karakterleri'nin betimlenmesine hayranım. ve bir de cümle kuruşlarındaki kelimeleri, özellikle sıfatları seçişine! bir insan bu kadar güzel yazamaz, bu kadar gerçekçi ve doğru, mutlak olanı süslemeden ama gösterişli bir halde yazamaz. yani bu adam bu kısacık şeyi 2 cilt halinde yazabilir ve inanın roman olmaz o, sanki aynı uzunlukta bir öyküyü, novellayı okuyormuşumcasına aynı zevki alırım ve yine yetersiz gelir.bir de ben bu herifin en çok, olaylara psikolojik bakarken sizi zırt-erenköy yapmasını seviyorum. şöyle ki okurken siz bir şey düşünüyorsunuz, "ya... -se?", "belki...", "ulan acaba..." diye başlayan cümleleri sizin düşünmeye başladığınız o, o düşünce hakkında konuşmaya başlıyor- ha, örtüşür örtüşmez. ___mesela siz diyorsunuz ki, varoş bir hayat süren yeni ergen bir kızın acaba hayatına renk katmak için başlayan bir gözlemden takıntıya, asla sahip olamayacağı -bir düş- için takıntıya dönüşen ve bu uğurda harcanan bir hayat mı? derken, (view spoiler)[ bu gencecik kızımızla bizim yazarımız sevişiyorlar.(hide spoiler)]hatırlanmadığı için tanınmayan ve bundan dolayı bilinmeyen bir kadın. ya da hiç tanınmadığı için hatırlanmayan, hiç tanınmadığı için bilinmeyen bir kadın. amacım kelime oyunu yapmak değil. öyle. ancak R'nin gözünden okusam anlarım bunu, çünkü kadın bize, R'yi olduğu gibi sevdiği için kusurlarını aynı zamanda sanki haşmetmiş gibi anlattığı için, R'nin onu neden hatırlamadığına dair yazan her şey, sadece gözü kör aşık bir kadının kafasındaki R tasvirine çıkıyor.kitaptaki ilk 3 acı şeyi söylüyorum:(view spoiler)[- kadının oğlunun ölümü,- kadının herkes tarafından fark edilip de, bir de hizmetçinin onu görür görmez hatırlaması; sonuç, kimse kadını bilmiyor.- R'nin boş vazoyla farkındalığa ulaşıp telaşa kapılması(hide spoiler)]R gibi bir adam tanımıştım. neyse ki hayattayım.çocuğum öldü. mavi vazo boştu.esenlikleiko

  • piperitapitta
    2018-11-10 04:42

    Lettera ad un amore mai nato(Altro splendido gioiello della Piccola Biblioteca dell'Adelphi: se continua così finisce che me li compro tutti in blocco e non se ne parli più.)Immaginate di trovarvi a Vienna, ai primi del secolo, e di essere un uomo piacente, un famoso romanziere, al quale il proprio domestico porti, nel giorno del suo quarantunesimo compleanno, su un vassoio, la posta del giorno.Su quel vassoio, una donna sconosciuta vi consegnerà la propria vita: una vita vissuta nell'ombra e nell'assoluta dedizione nei confronti di un amore che non è mai stato; la storia di due vite che si sono sfiorate, toccate, avvinte e intrecciate fino alla morte in un legame indissolubile.La sconosciuta vi consegnerà su un vassoio, tra un vaso azzurro e l'assenza di un mazzo di rose bianche, il suo amore che non è mai stato.Al romanziere, per una volta, non resterà che leggerlo questo amore e sentirne solamente un'eco lontana, come di una musica.

  • Inés Izal
    2018-10-23 05:47

    IMPRESIONANTE.

  • Larnacouerde SH
    2018-10-21 04:47

    Bu yorum, yorum adı altında yapılmış bir avuç anıdan ibarettir.Bookstagram hesabımın adı "Miyop Astronot'un Günlüğü" olduğu için insanlar artık yorum yapayım derken yetmişlik teyzeler gibi hikayeler anlatmama alıştılar, aynı nedenlerle Goodreads adımı da mı düzenlesem diye düşünmüyor değilim aslında.Dışarıda yağmur yağıyor.Çok güzel bir kitabın sonuna geldim.Ağrılarımın sebebi hangisi çözemeyeceğim kadar sıkkınım.Susun.Net bir tarih veremeyeceğim kadar eskiden; Savaş ve Barış ciltlerini henüz bitirmiş yorgun Kimra'nın önüne gelen seçeneklerden birisiydi bu kitap.Lise dönemlerimin ne başı, ne sonuydu. Haliyle ben ne çocuk, ne de bir yetişkindim. O dönem, herkes Sinekli Bakkal okuyadursun, Savaş ve Barış okuyan öğrencisine verebileceği en güzel ödülün Zweig'in kalemi olduğunu düşünen inanılmaz bir öğretmene sahiptim; öyle ya zaten oldum olası Ömer Seyfettin ya da Peyami Safa'nın yazdığı acı dolu kitapları okumayı reddetmiştim. İyi halt etmişim temalı ağız dolusu küfür var burada, kulaklarınızı tıkayın.Neyse, sıradaki kitabım (yanlış hatırlamıyorsam) ya Amok Koşucusu + olacaktı, ya da Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu. Elbette önce inceliği, sonra ismi yüzünden tercihim bu kitap olmuştu. "Bu nasıl bir kitap?" diye ağlayıp, öğretmene küsmemse tam bir hafta sonra. Dokuzuncu Hariciye Koğuşundan için "Bu kitap yaşımız için uygun değil." diye burnu büyüklük yaparsam olacağı pek tabii buydu. (Bu yaşım için bile uygun bir kitap olmadığını düşünüyorum. O ayrı mesele.)Mektuplaşma geleneğini kendimi bildim bileli devam ettirdiğim için, bazen mektuplarımın yurt binasına gönderildiği oluyordu.Yalnız tek sorun, benim yurtta kalmadığım ve o aslına bakarsanız yurdun yalnızca erkeklere ait olduğuydu. Bu nedenle mektuplarımı "Bize postacı muamelesi yapma, neden yurdun adresini veriyorsun?" diye taşıyan pek çok öğretmen ve sınıf arkadaşım yüzünden diye düşünüyorum, Murphy aracılığıyla gönderilmiş olmalı bu kitap bana. Ee, kabul edelim; esaslı bi' ceza.Yani çoğunluğun aksine, Zweig'i Satranç'la değil, Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu'yla tanıdım ben. İyi ki de tanıdım...O dönem okuduğum ile şimdi okuduğum şey arasında milyonlarca fark var tabii. En başında çeviri kaynaklı sanırım, bu kadar akıcı gelmemişti sanki.Çocuk Kimra sanıyorum pek çok cümleyi yüzeysel olarak okurken, yetişkin Kimra bırakın cümleleri, kelimeleri bile tek tek özümsedi ve kitabın güzelliği yüreğine işledi.Ne denir ki üzerine? Güzeldi. Kapağını kapatmak istemeyeceğim kadar güzel."Ölmem sana acı verecek olsaydı eğer, o zaman ölmezdim."Üzerine replik tanımam, net.